Tematyka:

1. Zespół poresuscytacyjny (PCAS) – patofizjologia i znaczenie kliniczne. Omówienie mechanizmów uszkodzenia niedokrwienno-reperfuzyjnego, dysfunkcji mięśnia sercowego oraz czynników ryzyka ponownego zatrzymania krążenia.
2. Ocena i stabilizacja pacjenta po ROSC według schematu ABCDE. Systematyczna ocena stanu klinicznego, identyfikacja stanów bezpośredniego zagrożenia życia oraz wyznaczanie celów terapeutycznych zgodnie z wytycznymi ERC i AHA 2025.
3. Zabezpieczenie dróg oddechowych, optymalizacja oksygenacji i wentylacji mechanicznej. Dobór metod udrażniania dróg oddechowych, parametrów respiratoroterapii oraz monitorowanie wymiany gazowej z wykorzystaniem pulsoksymetrii i kapnografii.
4. Sedacja, analgezja i farmakoterapia pacjenta po resuscytacji. Charakterystyka leków sedacyjnych i przeciwbólowych, ich wpływu na układ krążenia oraz zasad bezpiecznego stosowania u pacjentów niestabilnych hemodynamicznie.
5. Monitorowanie hemodynamiczne i leczenie wstrząsu poresuscytacyjnego. Rozpoznawanie i leczenie hipotensji, racjonalna płynoterapia oraz zastosowanie leków wazopresyjnych i inotropowych w zależności od mechanizmu zaburzeń krążenia.
6. Diagnostyka przyczyn zatrzymania krążenia i wykorzystanie ultrasonografii POCUS. Interpretacja zapisu EKG po ROSC oraz zastosowanie protokołów RUSH i eFAST w diagnostyce różnicowej wstrząsu, tamponady serca, zatorowości płucnej i innych stanów krytycznych.
7. Neuroprotekcja, ocena neurologiczna i kontrola temperatury ciała. Postępowanie ukierunkowane na ograniczenie wtórnego uszkodzenia mózgu, monitorowanie stanu neurologicznego oraz zapobieganie gorączce zgodnie z aktualnymi zaleceniami.
8. Transport i przekazanie pacjenta po ROSC do ośrodka docelowego. Kryteria wyboru szpitala, przygotowanie pacjenta do transportu, ustrukturyzowane przekazanie informacji klinicznych oraz analiza postępowania zespołu ratownictwa medycznego.